 |
|
MAAK JE GROOT ALS EEN BOOM, en laat je angst niet zien!
MIENEKE VAN DER JAGT Omdat steeds meer doven zich onveilig voelen, willen we nu eens aandacht besteden aan weerbaarheid. Hoe kunnen we ons verweren als we in dreigende of gevaarlijke situaties terechtkomen? Malousch köhler houdt zich al lang met dit onderwerp bezig. Zij is al sinds 1985 docent zelfverdidging en weerbaarheid, en geeft nog steeds lessen, inussen voornamelijk nog aan doven en slechthorenden. Daarmaast werkt zij ook af en toe met mensen met een lichamelijke handicap, geeft zij traingen omgaan met agressie op het werk en heeft zij aan verschillende trainersopleinigen meegewerkt. Toen Malousch 15 jaar geleden op een muziekfestival in de Verenigde Staten was, zag zij bij veel optredens doventolken aan het werk. Dat vond zij heel inspirerend en weer thuis ging zij meteen gebarencursussen volgen. Voor doven was toen helemaal geen aanbod voor zelfverdediging, daar wou zij graag verandering in brengen. Een tolk tijdens de lessen vond zij eerder storend, zij wilde graag direct contact met de cursisten.
Intussen heeft zij aan veel dove vrouwen, maar ook aan verschillende groepen aan dovenscholen lesgegeven. Bij de Ammanschool in Amsterdam wordt de cursus voor tieners om de twee of drie jaar met succes herhaald, in het afgelopen jaar voor het eerst ook voor jongens. In Gestel heeft Malousch ook met doofblinde meiden en met doven met een verstandelijke beperking gewerkt, maar ook na de zedenzaak op Compas is zij ingeschakeld en daar zal een vervolg op komen. Zij reist ook regelmatig naar Duitsland, waar zij, in Duitse Gebarentaal, lesgeeft aan volwassenen en kinderen. Maar zij gaat zich nu nog verder bekwamen in NGT, sinds september volgt zij de oplei-ding voor tolk gebarentaal in Utrecht. Zelfverdediging zijn niet alleen maar technieken. Je leert je eigen kracht kennen en ontwikkelt ook je mentale kracht verder. Doven en slechthorenden voelen zich vaak onzekerder dan goed horenden, zij horen niet wat er achter en opzij van hen gebeurt.
Het gevolg is dat ze wat achterdochtig om zich heen gaan kijken, vertelde Malousch. "Daardoor krijgen ze eerder een angstige houding. Of een aanvaller jou als slachtoffer kiest, heeft veel te maken met je lichaamshouding. Op mijn cursussen Ieren de cursisten ook hoe ze moeten schreeuwen. Een aanvaller kiest vaak het hazenpad als zijn slachtoffer veel lawaai maakt. Toch hebben doven nogal eens moeite om hun stem te gebruiken. Dat komt omdat ze hun eigen stem niet goed horen en mensen soms zeggen dat die raar klinkt." aldus Malousch. "Als ze eenmaal hebben ervaren hoeveel energie er vrijkomt bij schreeuwen, gaat het doorgaans beter". Bij zelfverdediging heeft bij hen ook een positieve kant, doven zijn veel beter getraind in het lezen van lichaamstaal dan goed horenden. Ze kunnen daardoor gevaarlijke situaties snel inschatten en zorgen dat ze wegkomen voor er echt vervelende dingen gebeuren. Malousch zegt altijd: "Jullie intuïtie is beter ontwikkeld dan die van goed horenden; maak daar dan ook gebruik van!" Helaas is zelfverdediging niet altijd de oplossing tegen misbruik of geweld. Maar door het vergroten van het zelfvertrouwen kan veel ellende worden voorkomen. Bij de Ammanschool vertelde een meisje, dat ze twee jaar na de cursus werd belaagd door een stel jongens op straat. Zij herinnerde zich meteen dat ze zich groot moest maken als een boom en haar angst niet moest laten zien. Zij heeft de jongens afgeweerd en kon wegkomen. Bij een ander meisje werd ingebroken toen ze alleen thuis was. Zij heeft toen zo hard geschreeuwd dat de inbreker er heel snel vandoor is gegaan. "Als ik deze verhalen hoor ben ik echt heel trots op die meiden" zegt Malousch. Ook de jongens waren heel enthousiast, zij worden ook wel eens bedreigd of gepest, en Ieren juist hoe ze dan rustig moeten reageren. Bij de dovenscholen werkt Malousch graag samen met leerkrachten, die in hun lessen onderwerpen herhalen en uitgebreider bespreken. Zo kunnen de jongeren makkelijk bij iemand binnen school terecht met hun verhalen.
|
